Twórczość Hafiz Osman rozpoczął swoją karierę od kopiowania manuskryptów najsłynniejszego osmańskiego kaligrafa, Şeyha Hamdullaha (1436–1520), i z biegiem czasu udoskonalił i wysubtelnił jego kursywę (nesih). Złagodził kreski, zredukował liczbę opadających ogonków i podliniowych floresów, otworzył przestrzenie pomiędzy literami i słowami, tak że ich układ stał się bardziej zwarty i regularny. Często używał małego pisma, pasującego do niewielkich lub średnich rozmiarów dzieł, które tworzył. Jego styl jest jednocześnie prosty i elegancki, wyrazisty i czytelny.
Hafiz Osman użył tego udoskonalonego nesih do stworzenia wielu różnych dzieł. Były wśród nich zarówno rękopisy Koranu, jak i kaligraficzne przykłady, w których kilka linii pisanych niewielkim nesih było zazwyczaj zestawianych z pojedynczymi liniami większych duktów, muhakkak albo sülüs (zobacz ilustracje nr 1 i 2). Jego najbardziej oryginalnymi kompozycjami były jednak hilye, które to słowo oznaczało dosłownie dekorację lub ozdobę, ale zaczęło być używane jako czasownikowe określenie proroka Mahometa zarówno w jego fizycznej, jak i psychicznej charakterystyce. Hafiz Osman zaprojektował oryginalny układ tych dużych kompozycji, które mierzyły około pół metra wysokości.