Zaadaptował dużą kokardę (szamsa) zawierającą dedykację na początku rękopisu, ale obwiódł ją półksiężycem. To w niej znajdował się opis Mahometa, podawany za autorytetem Alego. W czterech rogach wokół kokardy umieścił kartusze z imionami czterech kalifów prawowiernych. Na górze znajdowała się basmala napisana w dużym dukcie sülüs albo muhakkak, podczas gdy wnętrze kokardy było zapisane niewielkim nesih. Średniej wielkości sülüs służył mu z kolei do dekoracji dolnej części hilye, przy czym zazwyczaj był nim napisany werset 11:107 Koranu, zgodnie z którym Bóg wysłał Proroka jako akt miłosierdzia wobec wszystkich stworzeń (zobacz ilustracje nr 4 i 5). W sumie Hafiz Osman w przemyślny sposób używał różnych duktów pisma, jego rozmiarów i grubości do odróżnienia od siebie poszczególnych części tekstu, które były zapisywane na odrębnych kartkach i później łączone. Jego hilye były bardzo cenione, co można poznać choćby po często dodawanej w późniejszych czasach bogatej iluminacji.