Po II wojnie światowej czynnikiem decydującym o migracji był ten ekonomiczny. Imigracja zarobkowa o charakterze sezonowym skutkowała stałym osadnictwem. W Norwegii, szczególnie latem przy połowie ryb, potrzebna była siła robocza. Jednocześnie północna Finlandia napotkała trudności w rozwoju z powodu transformacji rolnictwa i leśnictwa.
Liczebność i rozmieszczenie w Nowergii Istnieją różne kryteria przynależności do Kwenów, więc nierzadko trudno określić ich liczebność. Pomocne są spisy ludności, ale według Bjørnara Seppoli mogą być mylące. Przykładowo w 1930 zarejestrowano 8215 Kwenów w Troms i Finnmarku, natomiast w 1950 było ich tylko 1 724. Mogło to być związane z dążeniem władz norweskich do eliminacji kultury i języka Kwenów w duchu nacjonalizmu norweskiego. Poza tym od XIX w.