nastąpił renesans kultury kweńskiej, do czego, według Teemu Ryymin, przyczyniły się: pozytywne postrzeganie odrębności etnicznej zgodnie z trendami światowymi, napływ emigrantów z Finlandii do północnej Norwegii po II wojnie światowej oraz rozwój organizacji społecznych, które zakładali Finowie i Saamowie, a Kwenowie mogli nimi zainspirować. Podstawowym impulsem był rozwój poczucia własnej tożsamości oraz odrębności etnicznej.
Istnieje Związek Kwenów Norweskich i wydawana jest gazeta „Ruijan Kaiku” z podtytułem „Kweńsko – fińska gazeta w Norwegii”. Niemniej publikowane teksty nie informują, jak Kwenowie określają własną tożsamość. Co więcej, obywatele Nowergii pochodzenia fińskiego używają różnych określeń na siebie samych. Informatorzy, z którymi rozmawiała Sigrid Skarstein, identyfikują się jako Norwegowie oraz mieszkańcy Finnmarku. Mówią o sobie także jako o Kwenach lub potomkach fińskich imigrantów. Współcześnie tożsamość etniczna Kwenów jest opcjonalna, płynna.