Ignacy Antoni Pietrzycki (ur. 25 września 1885 w Wadowicach, zm. 27 lipca 1964 we Wrocławiu) – polski lekarz stomatolog, specjalista z zakresu etiologii i patogenezy próchnicy oraz parodontologii, pracownik naukowy Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a następnie Akademii Medycznej we Wrocławiu.

Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Bochni podjął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1910 uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Jego opiekunem naukowym był prof. Napoleon Nikodem Cybulskihttps://dbc.wroc.pl/Content/1789/PDF/Dzielo%2030%20Nauki%20medyczne.pdf. Pracował kolejno jako asystent prof. Tadeusza Browicza w Zakładzie Anatomii Patologicznej UJ i sekundariusz w Szpitalu Powszechnym we Lwowie u prof. Witolda Ziembickiego. W trakcie I wojny światowej był lekarzem wojskowym w Dywizyjnym Zakładzie Sanitarnym N-12 armii austro-węgierskiej, a następnie do 1922 w Wojsku Polskim. W latach 1922–32 lekarz powiatowy w Tłumaczu. W latach 1932–36 odbył specjalizację w stomatologii u prof. Antoniego Cieszyńskiego na UJK we Lwowie, gdzie pracował następnie do wybuchu wojny jako asystenthttps://www.dmp.umed.wroc.pl/pdf/2010/47/4/524.pdf.