Pozbawiony amerykańskich dostaw po rewolucji, Iran zdecydował się podjąć własną produkcję amerykańskich pocisków.
Platformy startowe pocisków TOW thumb|TOW wystrzelony z M825 Pocisk TOW w nomenklaturze amerykańskiej nosi oznaczenie BGM co oznacza pocisk kierowany do niszczenia celów naziemnych wystrzeliwany z różnych platform (od angielskiego Multiple Launch Environment (B) Surface Attack (G) Guided Missile (M)).
Wyrzutnia pocisków TOW M220 jest używana głównie przez piechotę, ale może być też montowana na różnych pojazdach włącznie z pojazdami pancernymi M113 (M901, NM142), czy Humvee. Chociaż wyrzutnia M220 była projektowana jako przenośna, to jest ona dość nieporęczna, dlatego próbuje się ją upraszczać w celu zmniejszenia masy. Do strzelania w nocy stosuje się dodatkowe urządzenia celownicze pracujące w podczerwieni. System TOW został opracowany także w wersjach dla specjalnych pojazdów bojowych takich jak M2 Bradley, LAV-25 czy Stryker.
Implementacja do systemów śmigłowcowych również jest możliwa i stosowana przy pomocy systemu uzbrojenia XM26 głównie w maszynach AH-1 Cobra. Oprócz tego pocisk przenosiły śmigłowce A129 Mangusta (Włochy), Lynx (Wielka Brytania), Bo 105 (Niemcy), A109 (Belgia), AS350 (Dania).