Wpływy obce Stanisław Dobrzycki jako pierwszy postulował wpływ substratu staropruskiego na genezę mazurzenia. Hipoteza ta została później rozwinięta przez Sieliszczewa oraz i Milewskiego. Wykazano, że w pożyczkach z polszczyzny do języka pruskiego polskie spółgłoski zadziąsłowe są regularnie zastępowane przez spółgłoski zębowe , np. z polskiego dusza, z polskiego żupan (staropruskie pisano ⟨s⟩). Według tej teorii mazurzenie powstało jako cecha mowy spolszczonych Prusów na Mazurach (zobacz gwara mazurska), skąd później się szerzyło na południe. Zgadza się to z zapisami z epoki, wskazującymi na to, że mazurzenie najpierw ogarnęło Mazowsze, a dopiero po nim Małopolskę i pozostałe obszary. Taszycki bierze w swoich rozważaniach pod uwagę wpływ pruski, natomiast Urbańczyk oraz odnosi się do tej hipotezy krytycznie i utrzymuje, że polonizujący się Prusowie wywołali siakanie w gwarach malborsko-lubawskich, a nie mazurzenie na Mazurach.
Inne teorie, które powstanie mazurzenia wiążą z kontaktem językowym, to: teoria wpływu niemczyzny wysnuta przez Trautmanna, poparta analogicznymi argumentami do tych o wpływie pruskim powyżej oraz , a także domniemane prehistoryczne wpływy celtyckie lub nawet uralskie.