Fatiha Abdulwalijewna Aitowa (, ) (ur. 1866 w Troicku, zm. 1942 w Kazaniu) – tatarska filantropka i edukatorka.

Życiorys

Urodziła się w rodzinie tatarskiego kupca Abdulwalego Jauszewa. Rodzina Jauszewów wspierała ruch Dżadidyzmu, którego celem była odnowa nauczania w tatarskich szkołach muzułmańskich.

W 1887 poślubiła milionera Sulejmana Aitowa – przedsiębiorcę i działacza społecznego.

W 1897, ze swoich własnych środków, uruchomiła w Kazaniu szkołę dla dziewcząt z biednych rodzin. Początkowo w szkole uczono rękodzieła. W 1899 rozszerzono program do czterech pełnych klas.

W 1906, po śmierci ojca, otrzymała duży spadek, który postanowiła spożytkować na stworzenie nowej szkoły żeńskiej. 16 sierpnia 1909 zwróciła się do dyrektora szkół publicznych w Kazaniu z prośbą o możliwość otwarcia „żeńskiej szkoły religijnej dla tatarskich dziewcząt wyznania muzułmańskiego, w której nauczano by języka rosyjskiego zgodnie z programem szkoły podstawowej”. Uzyskała zgodę władz i szkołę otwarto 27 sierpnia 1909. W pierwszym roku do szkoły uczęszczało 85 uczennic, a w późniejszych latach ich liczba rosła. Przyjmowano również uczennice spoza Kazania. W latach 1913–1914 szkoła miała 5 klas i 220 uczennic. Tylko niewielka część kosztów była pokrywana przez rodziców. W 1910 Rada Miejska Kazania dofinansowała szkołę kwotą 600 rubli.