Na potrzeby szkoły zbudowano dwupiętrowy budynek. Wprowadzono także szkolne mundurki: brązową sukienkę, czarno-białe fartuchy, biały szal z różową lamówką.
Fatiha z mężem podróżowali przez 3 lata po Europie analizując pracę gimnazjów w Austro-Węgrzech (Pradze i Wiedniu) i Berlinie w Niemczech.
Po kilku nieudanych próbach, w 1916, ostatecznie udało się uzyskać zezwolenie na przekształcenie szkoły w prywatne gimnazjum. W pierwszym roku działania przyjęto 230 uczennic. Przy szkole uruchomiono internat dla uczniów z ubogich rodzin i gości. W gimnazjum Aitowa nauczała doktryny religijnej, języka rosyjskiego, historii powszechnej i narodowej, geografii ogólnej i Rosji, matematyki, algebry, fizyki, nauk przyrodniczych, anatomii, fizjologii, higieny, pedagogiki, kaligrafii rosyjskiej i tatarskiej, rysunku i rękodzieła. Lekcje odbywały się również w językach obcych: arabskim, niemieckim, angielskim, francuskim i perskim.
24 kwietnia 1917 Fatiha uczestniczyła w pierwszym Wszechrosyjskim Kongresie Muzułmanek, który odbył się w Kazaniu. W zjeździe wzięło udział 60 kobiet, z których każda wniosła swój wkład w rozwój rosyjskiej Ummy – społeczności islamskiej.