Rozpoczęcie seryjnej produkcji było planowane na 1941 rok.
Na początku okupacji niemieckiej aktywa przemysłowca zostały skonfiskowane. Oprócz fabryki w Bielanach Więckowski stracił kupiony w 1930 majątek ziemski w miejscowości Mochty-Smok k. Zakroczymia, w którym według pomysłu właściciela mechanizacja pracy wykorzystywała prąd z własnej elektrowni. W okupowanej Warszawie przedsiębiorca otworzył niebawem warsztat ślusarski przy ul. Senatorskiej 33. Działał w konspiracji, w stopniu podporucznika czasu wojny ps. „Stary” w Oddziale IV Kwatermistrzowskim Komendy Głównej AK służył w Kierownictwie Produkcji Uzbrojenia - Grupa „Północ”. Pod przykryciem wznowionej w warsztacie Więckowskiego produkcji gaśnic od połowy 1942 do wybuchu powstania warszawskiego wyprodukowano ok. 400 egzemplarzy wykorzystującego w konstrukcji ich zbiorniki miotacza ognia wzoru K. Produkowano też obudowy min służących do wysadzania torów kolejowych. Za tę działalność został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Walczył w powstaniu warszawskim, przeszedł szlak ewakuacji kanałami ze Starego Miasta. Po upadku powstania był jeńcem (numer jeniecki 101805) Stalagu 344 Lamsdorf, następnie w Oflagu II D Gross-Born, po ewakuacji przemarszem - Stalagu X B Sandbostel.