Wojna toczyła się jedynie na morzu. Chile jednak praktycznie nie posiadało floty wojennej, mając początkowo jedynie dwa niewielkie okręty – 20-działową korwetę śrubową „Esmeralda” i kilkudziałowy parowiec „Maipú”. Hiszpania z kolei posiadała w Europie kilkanaście fregat śrubowych, w tym kilka pancernych, jak również wiele mniejszych okrętów. U wybrzeży Chile znajdowały się fregaty: „Villa de Madrid” (46 dział), „Blanca”, „Berenguela” (po 36 dział), „Resolución” (35 dział) i kanonierki „Vencedora” (4 działa) i „Virjen de Covadonga” (3 działa), ponadto u wybrzeży Peru operowała fregata pancerna „Numancia” (34 działa) i fregata „Almansa” (46 dział).

Siły hiszpańskie jednak były niewystarczające liczebnie do zablokowania całego ok. 4000-km wybrzeża Chile, więc skupiły się na większych portach.

mały|Szkuner (kanonierka) „Covadonga” Do pierwszej potyczki doszło 26 listopada, gdy chilijska korweta „Esmeralda” pod dowództwem Juana Williamsa Rebolledo napotkała w okolicy Papudo, na północ od Valparaiso hiszpańską kanonierkę „Virjen de Covadonga”. Po ataku z zaskoczenia i krótkiej walce, hiszpański okręt został uszkodzony i zdobyty przez Chilijczyków, po czym wszedł do służby chilijskiej pod nazwą „Covadonga”.