Pierwsza linia połączyła w 1895 kopalnię węgla brunatnego Caroline I koło Krauschwitz z platformą przeładunkową na obrzeżach Mużakowa (trakcja konna). W 1896 do eksploatacji weszły dwie pierwsze lokomotywy parowe (zakupione już w 1895), które dostarczyła firma Krauss z Monachium. Nastąpiła wkrótce rozbudowa sieci, która kilka lat później osiągnęła długość ponad 85 kilometrów. Od Mużakowa linie powiodły do Pechern na wschodzie, do Köbeln na północy oraz do gminy Tzschelln i Ruhlmühle na południowym zachodzie. Od 1921 główną stacją na sieci było Krauschwitz.
Rozwój Wraz ze wzrostem liczby przedsiębiorstw w regionie, usługi transportowe rozwijały się dynamicznie. Zakupiono wówczas znaczną liczbę parowozów i powiększono flotę wagonową, kupując je lub budując we własnym warsztacie. Największe przewozy zanotowano w 1940 (przemysł pracował wówczas intensywnie na wojenne potrzeby niemieckich nazistów). Na kolei pozostawało wtedy do dyspozycji jedenaście parowozów. W tym czasie do kolei leśnej przyjechały również pierwsze niewielkie lokomotywy spalinowe, ale wykonały głównie prace manewrowe w poszczególnych zakładach i na punktach przeładunkowych.