Permanentne ataki wznowiono 23 października, a ich kulminacją był wielki nalot 2 listopada.

W akcji z 2 listopada dziewięć dywizjonów B-25, łącznie 72 bombowce, i sześć dywizjonów P-38 Lightning, w sumie 80 myśliwców eskorty, zaatakowało Port Simpson i jego obronę przeciwlotniczą za pomocą ataków bombowych i ostrzału z działek na minimalnym pułapie. Osiem B-25 zostało zestrzelonych przez obronę przeciwlotniczą lub japońskie myśliwce morskie. Zostało utraconych również dziewięć P-38. Wśród zaginionych był mjr Raymond H. Wilkins z 3 Grupy Szturmowej, który został pośmiertnie odznaczony Medalem Honoru.

Ataki samolotów z lotniskowców Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych początkowo nie rozważała własnego ataku powietrznego na Rabaul. Adm. William Halsey realizował kolejną fazę swojego natarcia na Wyspach Salomona i chciał założyć bazę na Wyspie Bougainville’a. Tam Japończycy mieli dwa lotniska na południowym krańcu wyspy, a także jedno na jej najbardziej wysuniętym na północ półwyspie i czwarte na wyspie Buka, tuż na północ od Wyspy Bougainville’a. Zamiast próbować kosztownego szturmu na te silnie bronione obszary, Halsey wylądował ze swoimi siłami inwazyjnymi 14 tys. marines w Zatoce Cesarzowej Augusty, mniej więcej w połowie zachodniego wybrzeża Wyspy Bougainville’a.