Obrona przeciwlotnicza była dobrze skoordynowana przez armię i jednostki morskie. Cesarska Armia Japońska obsługiwała 192 z 367 dział przeciwlotniczych, a Cesarska Marynarka Wojenna Japonii pozostałe 175. Artyleria nadbrzeżna strzegła Portu Simpson i jego żeglugi oraz trzech lotnisk Tobera, Lakunai i Vunakanau. Armia broniła lotniska Rapopo, składów zaopatrzenia i instalacji wojskowych, a także pomagała marynarce wojennej w obronie Portu Simpson. Skuteczny system radarowy wczesnego ostrzegania zapewniał zasięg 90 mil morskich od Rabaulu, który jeszcze rozszerzały dodatkowe radary na Nowej Brytanii, Nowej Irlandii i Buka. Te zestawy radarowe zapewniały ostrzeżenie przed atakiem na 30-60 minut przed jego rozpoczęciem.

Ataki samolotów z lotnisk lądowych W ramach operacji Cartwheel jesienią 1943 roku amerykańska 5 Armia Powietrzna, Królewskie Australijskie Siły Powietrzne i Królewskie Siły Powietrzne Nowej Zelandii, wszystkie pod dowództwem gen. George'a Kenneya, rozpoczęły kampanię bombardowania lotnisk i portu w Rabaulu. Pierwsza misja została wykonana przez 349 samolotów 12 października 1943 roku, ale z powodu złej pogody nie można było po niej kontynuować operacji. Pojedynczy nalot 50 średnich bombowców B-25 Mitchell osiągnął cel 18 października.