Poniżej przedstawiono kladogram dla kladu Epimachus+Astrapia+Paradigalla według Irestedt et al. (2009). Różnica względem innych badań dotyczy jedynie kolejności, w której wymienione są poszczególne taksony (co nie jest istotne dla budowy kladogramu, inaczej niż w przypadku drzewa filogenetycznego). Wyniki, które uzyskali Jønsson et al. (2016), Jetz et al. (2012) i Marki et al. (2005), są zgodne w kwestii pokrewieństwa między poszczególnymi taksonami.

Zasięg występowania podgatunku nominatywnego wydaje się przekraczać krawędź kratonu i rozciągać się na Papuan Peninsula (albo Bird’s Tail, „ptasi ogon” – po drugiej stronie wyspy leży Ptasia Głowa) bez różnicowania się w obrębie tej populacji. Nie przekracza jednak Gór Bismarcka, które zajmują już ptaki podgatunku A. s. feminina. Jest to przykład stosunkowo powszechnego podziału ptaków na podgatunki z Gór Bismarcka na północ od krawędzi kratonu oraz Kubor Range na południe od niej.