Hybrydyzacja W zachodniej części zasięgu występowania astrapie lśniące współwystępują z astrapiami białosternymi (A. mayeri). Do krzyżowania się tych dwóch gatunków dochodzi w wąskim przedziale wysokościowym, w którym dochodzi do większości spotkań dwóch astrapii – astrapie białosterne preferują wyżej położone obszary niż lśniące (i jedne z najwyżej położonych wśród cudowronek w ogóle). Tom Iredale w 1954 opisał nowy gatunek – Astrarchia barnesi, jednak holotyp był w istocie mieszańcem międzygatunkowym. Kolejnego mieszańca przedstawił R.W. Sims; został pozyskany w marcu 1951 podczas ekspedycji Freda Mayera. Według Fullera (1995) wówczas okazy A. mayeri × A. stephaniae w swoich zbiorach miały dwa muzea: Muzeum Historii Naturalnej w Tring i Muzeum Australijskie.

Etymologia i nazewnictwo Dawna nazwa rodzajowa Astrarchia pochodzi od dwóch greckich słów: ἀστραπή astrapḗ – „piorun” i ᾰ̓́ρχων árkhōn – „władca”. Do pioruna nawiązuje również Astrapia. Epitet gatunkowy stephaniae upamiętnia Stefanię Klotyldę Koburg.