Według spisu z 1806 roku w całych Niderlandach mieszkało już ich tylko 4060 osób, z czego w Holandii mieszkało ich aż 3956. Największą parafią pozostała ta w Rotterdamie i która liczyła 900 osób, choć jeszcze w 1700 roku miała 6000 wiernych.

Remonstranci utrzymywali też bliskie kontakty z Kościołem Anglii, walnie przyczyniając się do osłabienia nurtu kalwińskiego w jego ramach. Van Limborch przyjaźnił się z Johnem Lockiem, i oddziałując na jego teologię, doprowadził do liberalizacji teologicznej angielskich prezbiterian.

Seminarium Remonstranckie (do 1855) Chcąc zapewnić właściwe kształcenie swojego duchowieństwa i nie mogąc być początkowo pewnym, czy ich kandydaci będą dopuszczeni na wydziały teologiczne w Niderlandach, w 1634 roku w Amsterdamie (dzięki przychylności władz miasta) otwarto osobne seminarium teologiczne dla duchownych. Nie należało ono nigdy do największych, kształcąc po zaledwie kilku lub kilkunastu kandydatów na duchownych rocznie, do połowy XVIII wieku studiowali tutaj także kandydaci na pastorów z kościoła mennonitów. Aż do końca XVIII wieku seminarium zachowywało znakomity poziom nauczenia, a profesorami na nim byli tacy znani i cenieni w Europie teolodzy jak Étienne de Courcelles, Filip van Limborch czy Johann Jacob Wettstein.