Karol Wilhelm Scheibler II, także Karol Wilhelm Scheibler junior (ur. 8 marca 1862 w Łodzi, zm. 29 maja 1935 w Lućmierzu) – łódzki fabrykant, inwestor, działacz społeczny, sukcesor Karola Scheiblera, dyrektor naczelny zakładów i prezes zarządu Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Bawełnianych Karola Scheiblera.

Dnia 7 marca 1930 roku został uhonorowany przez prezydenta Ignacego Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi dla rozwoju polskiego przemysłu węglowego oraz dla gospodarczego i kulturalnego rozwoju Zagłębia Dąbrowskiego..

Życiorys

Młodość Karol Scheibler II był najstarszym synem Karola Scheiblera oraz Anny Scheibler z Wernerów. W 1881 roku ukończył gimnazjum w Toruniu, a następnie politechnikę w Grenschen w 1885 roku z dyplomem inżyniera-mechanika. Praktykę odbywał w fabrykach włókienniczych w Anglii i Belgii.

W 1886 roku po powrocie z odbytych praktyk do Łodzi podjął pracę w rodzinnej fabryce założonej przez ojca, tj. w Towarzystwie Akcyjnym Manufaktur Bawełnianych Karola Scheiblera. Początkowo pracował jako majster, później obermajster, następnie kierownik wydziału technicznego. Jednocześnie został jednym z akcjonariuszy spółki. Fakt, iż na walnych zgromadzeniach reprezentował zarówno siebie, jak i matkę, do której należał główny pakiet akcji, sprawił, że w 1886 roku miał decydujący wpływ na losy firmy.