Hierapolis (), Hieropolis – starożytne miasto w południowo-zachodniej Turcji (Anatolia), w prowincji Denizli, w bezpośrednim sąsiedztwie Pamukkale.
Położone na zboczu góry Cökelez, powyżej wapiennych tarasów w Pamukkale, ok. 15 km od miasta Denizli, w starożytności było miastem frygijskim. Zostało założone najprawdopodobniej przez króla Pergamonu Eumenesa II na początku II wieku p.n.e. Nazwa miasta łączona jest z imieniem Hiery, żony Telefosa, króla Myzji, któremu oddawano w Pergamonie cześć jako herosowi i legendarnemu założycielowi.
Historia Hierapolis zostało zbudowane w miejscu, gdzie już znacznie wcześniej istniało osadnictwo, a zamieszkujące tam ludy oddawały cześć bogini – Matce Ziemi. Około 500 r. p.n.e. znajdowało się tam miasto zwane Kydrara. Lecznicze źródła przyciągały mieszkańców, a występujące na tym terenie trzęsienia ziemi niszczyły ich domy i świątynie.
W 133 r. p.n.e., po śmierci ostatniego króla Pergamonu, Hierapolis przeszło pod panowanie Rzymian. W 17 r. p.n.e. silne trzęsienie ziemi zniszczyło całe miasto. Odbudowane już jako typowo rzymskie, ponownie zostało zniszczone przez silny wstrząs w 60 r., za panowania Nerona. Swój złoty okres przeżyło podczas rządów Septymiusza Sewera i Karakalli.