Prowadzone badania archeologiczne ujawniły zarysy miasta zbudowanego początkowo na planie prostokąta o wymiarach 1000 x 800 m. Miasto dzieliła na dwie części ulica szerokości 13,5 m, wzdłuż której zbudowano portyk. W czasach panowania Nerona obszar Hierapolis został powiększony o dwa kolejne kwartały. Z tego okresu pochodzi też system kanalizacyjny. Wiele z budowli zniszczonych podczas trzęsienia ziemi w 60 n.e. zostało odbudowanych w czasie późniejszym. W okresie wczesnochrześcijańskim niektóre z nich (np. północna łaźnia rzymska) zostały przekształcone w kościoły.
Zabytki i obiekty turystyczne Na terenie Hierapolis zachowały się następujące monumenty historyczne: Wielkie Łaźnie – termy wybudowano w II wieku. Oprócz budynku łaźni z pomieszczeniami z basenami na zimną i gorącą wodę, salami do wypoczynku, w skład kompleksu wchodził także duży (36,0 x 52,0 m), budynek (tzw. (palestra), w którym znajdowały się dwie sale do ćwiczeń gimnastycznych. Jedna z sal służyła władcy, a druga miejscowej elicie. Obecnie w północnej części kompleksu umieszczone jest Muzeum Hierapolis. Ulica Frontinusa, główna ulica miasta o długości ok. 1 km, dzieliła miasto na dwie części.