Po poprawie sytuacji gospodarczej i zaprzestaniu ucisku, rodziny te wróciły do Stróż, otrzymując przydomek „Węgry”.
W 1874 roku rozpoczęto budowę nowej linii kolejowej Kolei Galicyjskiej im.Karola Ludwika z Tarnowa do Orlova przez Tuchów, Stróże, Nowy Sącz, Muszynę, Leluchów. Nowa linia kolejowa Tarnowsko – Leluchowska, została oddana do użytku w 1876. Stróże w 1884 roku stały się stacją węzłową dla dwóch linii kolejowych Tarnów – Leluchów oraz nowo wybudowanej linii Stróże – Nowy Zagórz, która była częścią Galicyjskiej Kolei Transwersalnej<. W 1886 roku zakończono rozbudowę stacji Stróże, wybudowano 3 piętrowy budynek dworca kolejowego oraz restaurację dworcową, małą parowozownię wachlarzową do obsługi technicznej parowozów na 4 stanowiska, wieżę ciśnień oraz dobudowano drugi tor na pomiędzy stacjami Stróże – Grybów„140 lat kolei w Nowym Sączu”, Zeszyty Naukowo-Techniczne Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczypospolitej Polskiej Oddział w Krakowie n 1(108)/2016.. Budowę szkoły w Stróżach rozpoczęto wczesną wiosną 1899 kiedy to wieś znajdowała się pod administracją austriacką po III rozbiorze Polski. Przy dużym zaangażowaniu mieszkańców wsi udało się dokończyć budowę szkoły z trzema salami lekcyjnymi wiosną 1901 roku.