Elementy fantastyczne mogą być intuicyjnie „logiczne”, ale nigdy nie są wytłumaczone. Bohaterowie nie kwestionują logiki magicznego elementu. Opis bogactwa doznań zmysłowych. Obszerne użycie symboli i metaforyki. Często falliczna metaforyka pojawia się w taki sposób, że widz lub czytelnik nie jest tego świadomy. Ludzkie emocje i seksualność w odniesieniu do społeczności są tematem szczegółowej analizy. Zniekształcenie czasu, który zatacza koło a nawet zanika. Kolejna technika to załamanie czasu, używana jest tak, aby teraźniejszość powtarzała się lub przypominała przeszłość. Odwrócenie przyczyny i konsekwencji, np.: bohater cierpi zanim dochodzi do tragedii. Zawartość legend lub folkloru. Przedstawienie wydarzeń z wielu perspektyw, np.: nadzieje i obawy kolonizatorów, jak i kolonizowanych. Lustrzane odbicie przeszłości i teraźniejszości oraz astralnych i fizycznych płaszczyzn bohaterów. Zakończenie nie jest jednoznaczne dla czytelnika, który nie wie, czy uwierzyć w magiczną czy realną interpretację wydarzeń w całej historii.
Historie fantastyczne zawierają opowiedzianą historię, w której główna przedstawiona jest jako sen, ale równie dobrze może funkcjonować bez niej.