Na zachód od miasta, północny brzeg Dźwiny obsadzała 12 Brygada Strzelców, a na wschód od miasta 11 Brygada 4 DS.

Polski plan działania przewidywał natarcie czołowe I Brygady Piechoty Legionów ppłk. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza wzmocnionej czołgami w centrum przyczółka mostowego i opanowanie mostu. Następnie piechota, wspierana czołgami, miała zająć miasto i tym samym uniemożliwić załodze przyczółka prowadzenie dalszej obrony. Na najsilniejszy punkt sowieckiego oporu - Fort „Grzywa” - skierowano tylko dwie kompanie. Miały one wiązać ogniem broniący się tam sowiecki batalion. Początek natarcia zaplanowano na świt 27 września. Na skutek sprzeciwu misji Ententy wobec planowanego wkroczenia wojsk polski na terytorium Łotwy, dwie godziny przed rozpoczęciem natarcia, dowództwo polskie zmieniło rozkazy, a głównym celem stawała się teraz likwidacja przyczółka mostowego.