thumb|Portret Jerzego Henryka Lubomirskiego obraz olejny Artura Grottgera z 1866. thumb|Portret Jerzego Henryka Lubomirskiego – akwaforta Feliksa Stanisława Jasińskiego ok. 1870 Jerzy Henryk Lubomirski, herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 28 maja 1817 w Wiedniu, zm. 25 maja 1872 w Krakowie) – książę, polityk galicyjski i austriacki, ordynat przeworski, poseł do austriackiej Rady Państwa, dziedziczny członek austriackiej Izby Panów, kurator literacki Ossolineum.
Życiorys Początkowo otrzymał wykształcenie domowe pod nadzorem E. Jourdaina, następnie kształcił się w prywatnej szkole Klinkowstroma w WiedniuMarian Tyrowicz, Lubomirski Jerzy Henryk (1817-1872), Polski Słownik Biograficzny t. 18 s. 25–26.. Następnie studiował historię, filozofię i literaturę na uniwersytecie w Pradze (1834–1836)Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Lubomirski, Jerzy Prinz, Fürst (1850) – Parlamentarier 1848–1918 online [15.05.2021].. Jednym z jego mistrzów był współtwórca czeskiego odrodzenia narodowego kanonik wyszehradzki ks. , pod którego wpływem próbował opracować wspólną ortografię dla języka polskiego i czeskiego.