mały|Dimetylortęć – pomiędzy atomami węgla i rtęci występuje wiązanie kowalencyjne. Związki rtęcioorganiczne – grupa związków metaloorganicznych zawierających w cząsteczce atom rtęci połączony z węglem. W warunkach normalnych są cieczami (np. dimetylortęć ) lub ciałami stałymi (np. difenylortęć ), rozpuszczalnymi w wodzie oraz polarnych rozpuszczalnikach organicznych. Związki rtęcioorganiczne z uwagi na wysoką toksyczność i zdolność bioakumulacji stanowią trwałe zanieczyszczenie środowiska.
Zastosowanie Związki rtęcioorganiczne dzięki właściwościom grzybobójczym i bakteriobójczym już w małym stężeniu mają zastosowanie jako konserwanty niektórych kosmetyków oraz preparatów w farmacji. Na skutek licznych incydentów z udziałem rtęci, od lat 70. i 80. XX wieku wiele państw, przede wszystkim rozwiniętych, wydało zalecenia zakazujące produkcji oraz stosowania pestycydów rtęciowych, dalsze ograniczenie emisji rtęci do środowiska związane jest z ratyfikacją .
Znanymi rtęcioorganicznymi związkami są: metylortęć, etylortęć, octan fenylortęciowy, dimetylortęć, merkurochrom i boran metylortęci – antyseptyki, tiomersal – konserwant w lekach podawanych dożylnie, oraz niektórych szczepionkach, nitromersol – konserwant antytoksyn oraz wybranych szczepionek.