thumb|240px|right|Grób Bernarda Bezubika na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Bernard Bezubik (ur. 17 listopada 1919 w Ostaszach, zm. 25 stycznia 2006 w Warszawie) – polski parazytolog, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych.

Życiorys W 1939 ukończył Gimnazjum Ogólnokształcące im. marsz. Józefa Piłsudskiego w Białymstoku. Podczas II wojny światowej działał w konspiracji, był żołnierzem Armii Krajowej, W 1944 aresztowany i do 1947 internowany w obozie NKWD n 179 w Diagilewie k. Riazania. Po powrocie do kraju rozpoczął studia na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, od III roku studiów pracował jako młodszy asystent w kierowanej przez prof. Zdzisława Raabego Katedrze Zoologii i Parazytologii Wydziału Weterynaryjnego. W 1952 ukończył studia i uzyskał dyplom lekarza weterynarii, a następnie przeprowadził się do Warszawy. Rozpoczął pracę w kierowanej przez prof. Witolda Stefańskiego Katedrze Parazytologii Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, prowadził badania nad parazytofauną dzikich kaczek. Wyniki badań stanowił podstawę pracy doktorskiej, którą obronił na SGGW w 1956. Następnie powrócił do Lublina, gdzie przez sześć lat był adiunktem w Katedrze Parazytologii i Chorób Inwazyjnych Wyższej Szkoły Rolniczej, prowadził badania nad helmintofauną polskich ptaków łownych.