György Gömöri (ur. 3 kwietnia 1934 w Budapeszcie) – węgierski poeta, pisarz, eseista, od 1969 do 2001 wykładowca literatury polskiej w Instytucie Wschodnioeuropejskim Cambridge. Tłumaczył na język węgierski dzieła Czesława Miłosza, Witolda Gombrowicza i Marka Hłaski.
Życiorys W latach 1953–1956 studiował hungarystykę i polonistykę na Uniwersytecie Loránda Eötvösa w Budapeszcie. Był redaktorem uniwersyteckiej gazety Egyetemi ifjúság oraz organizatorem studenckiego strajku podczas rewolucji węgierskiej 1956. Po upadku powstania wyemigrował do Anglii i kontynuował studia na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1966 opublikował pierwszą monografię dotyczącą polskiej poezji w latach 1945–1956. Wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley i Uniwersytecie Harvarda. W latach 1958–1961 był członkiem zarządu Stowarzyszenia Pisarzy Węgierskich za Granicą. Od 1969 wykładał literaturę polską w Instytucie Wschodnioeuropejskim Uniwersytetu w Cambridge. Przeszedł na emeryturę w 2001.