Stanisław Zierhoffer (ur. 2 listopada 1925 we Lwowie, zm. 22 marca 2013 w Poznaniu) – polski radiolog, taternik, alpinista i polarnik, organizator i uczestnik wypraw w góry wysokie (Hindukusz i Karakorum).
Życiorys Dzieciństwo spędził we Lwowie, gdzie w 1943 roku zdał maturę. Zaangażowany w konspirację AK, po wkroczeniu Sowietów opuścił miasto, by nigdy już do niego nie wrócić. Wraz z rodzicami, Małgorzatą z Schellenbergów i Augustem, osiadł w Poznaniu (ojciec objął Katedrę Geografii na Uniwersytecie Poznańskim) i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Pracował w Akademii Medycznej w Poznaniu, szpitalu miejskim im. J. Strusia w Poznaniu, w latach 1973–1974 był zastępcą kierownika radiodiagnostyki w Stadspital Triemli w Zurychu. Twórca i wieloletni kierownik Zakładu Radiologii w szpitalu w Puszczykowie. W latach 80. zaangażował się w działania poznańskiej „Solidarności”, był regionalnym współpracownikiem Komitetu Helsińskiego w Polsce. Brat Karola Zierhoffera. Żonaty z Marią (z domu Spława-Neyman), ojciec dwójki dzieci: Marka i Krystyny.