Kolejne przebudowy, z 1646 (otynkowanie ścian i zbudowanie nowych, barokowych ołtarzy) i z 1736 roku doprowadziły do przekształcenia kościoła w obiekt barokowy.
Zniszczenia II wojny światowej i odbudowa Eksplozje, które miały miejsce w porcie w czasie II wojny światowej, spowodowały poważne uszkodzenia kościoła. Szkody dodatkowo pogłębiło działanie wilgoci. W latach 1947–1948 przeprowadzono prace restauracyjne, mające na celu przywrócenie średniowiecznej fasady. Dokonano również naprawy murów obwodowych oraz dachów. We wnętrzu, po usunięciu tynku, który ukrywał kamienne okładziny kolumn, kapiteli i łuków, znaleziono również podstawę wieży na skrzyżowaniu naw, rozebranej w bliżej nieokreślonym czasie. Odkrycie śladów fundamentów pierwotnej, centralnej apsydy, po stronie, gdzie obecnie znajduje się wejście, doprowadziło do odkrycia, że orientacja budynku została odwrócona. Dwie mniejsze apsydy, wcześniej ukryte, zostały przywrócone do pierwotnego stanu, na planie kwadratu, z kolebkowymi sklepieniami.