Solsteinhaus – austriackie schronisko górskie położone w Alpach Wschodnich, w paśmie Karwendel, na przełęczy pomiędzy Erlspitze i Kuhljochspitze (na północy) oraz Groẞer Solstein i Garberskopf (na południu).
Historia Otwarcie obiektu nastąpiło 14 czerwca 1914. Pasmo Karwendel było wówczas ubogie w górskie miejsca noclegowe, a jednocześnie popularne w kręgach łowieckich. Plan budowy drugiego schroniska oddziału innsbruckiego Alpenverein w tym paśmie powstał po raz pierwszy w komisji sekcyjnej, w 1908. Najlepsze miejsce znaleziono na północny po zachodniej stronie Solstein, na stokach Erlspitze, na wysokości 1804 m n.p.m. Budowa rozpoczęła się jesienią 1912, po zapewnieniu przez całe stowarzyszenie odpowiednich środków.
Szczególne zasługi podczas budowy położyli:
dr Adolf Hinter (pożyczkodawca), dr Josef Pircher (pożyczkodawca) inż. Fritz Konzert (kierownik budowy) dr Franz Hörtnagl Hugo Ragattini (późniejszy pierwszy dzierżawca schroniska) dr Franz Trnka.
Obiekt miał na parterze dwie jadalnie, kuchnię i pomieszczenie gospodarcze z trzema łóżkami, a na piętrze siedem mniejszych pokoi i jedną salę wieloosobową.