Na początku lat trzydziestych rozpoczęły się problemy finansowe schroniska. Dzierżawca Hans Lenz nie był wówczas w stanie opłacić czynszu. Podczas II wojny światowej obiekt był czynny dla alpinistów. Pod koniec wojny użytkowali go okupujący ten teren żołnierze francuscy, którzy zgodzili się na jego ponowne uruchomienie dla turystów. Odwiedzającymi byli wtedy głównie Austriacy.
Od 1949 sytuacja ekonomiczna schroniska zaczęła się poprawiać, m.in. dzięki zaangażowaniu ochotników z oddziału Alpenverein w Innsbrucku. W 1954 lawina spowodowała poważne uszkodzenia dachu i wodociągu, które wkrótce usunięto, a w latach późniejszych zbudowano towarowy wyciąg gospodarczy. W latach 1988–1989 zbudowano nową kanalizację i trzykomorową oczyszczalnię ścieków. W 1987 do podgrzewana wody zamontowano system fotowoltaiczny. W latach 1996–2002 przeprowadzono generalny remont kuchni (dobudowano m.in. komorę chłodniczą), unowocześniono przestarzały już wyciąg towarowy oraz zakupiono nowy generator dieslowski. Największą inwestycją w tym okresie był nowy system zaopatrzenia w wodę pitną. Od tego czasu woda pompowana jest na wysokość około 150 metrów do dwóch zbiorników o pojemności 8000 litrów. W 2004 przeprowadzono remont kanalizacji. W latach 2005 i 2006 uskuteczniono zabiegi konserwacyjne.