W 1939 został zmobilizowany i wyznaczony na dowódcę szwadronu marszowego 17 pułku ułanów. Wziął udział w kampanii wrześniowej. 9 września na czele szwadronu dotarł do Soboty. Tam dowodzony przez niego pododdział został rozformowany, a poszczególne plutony wcielone do szwadronów 17 pułku ułanów. Następnego dnia poległ pod Walewicami prowadząc do ataku na stanowiska niemieckie IV pluton 2. szwadronu 17 puł. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Jego młodszym bratem był Michał Sczaniecki, historyk państwa i prawa, profesor Uniwersytetu Poznańskiego i Warszawskiego.
Przypisy
Źródła i bibliografia
Jerzy Kozłowski, Władysław Sczaniecki, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXXVI, 1995 (sylwetka przy życiorysie ojca) Roman Abraham, Wspomnienia wojenne znad Warty i Bzury, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1990, wyd. II popr., Stanisław Radomyski, Zarys historii Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu 1926–1939, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1992,
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Józef Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Oficerowie 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich