W czasie I wojny światowej była sekretarką Kryzysowego Komitetu Wojennego w Woking. Zadaniem komitetu była mobilizacja kobiet do pomocy. Barbara organizowała wiece, na których rekrutowano pomocników oraz zbierano dary żywnościowe i koce. Pomagała załatwić opiekę medyczną żonom i rodzinom żołnierzy oraz marynarzy. Stworzyła system przyjmowania zgłoszeń o pomoc, zatrudnienie i wsparcie finansowe. W 1916 dołączyła do Wojennego Departamentu Wywiadu Handlowego przy Wydziale Blokady w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Wielkiej Brytanii z siedzibą w Londynie. Wybrano ją zapewne ze względu na znajomość języka hiszpańskiego. Tłumaczyła gazety i korespondencję, sprawdzała wiarygodność dokumentacji. W 1917 przeprowadziła się do Oksfordu. Została sekretarką w Barnett House, instytucji uczelnianej zajmującej się pomocą mieszkańcom miasta w trudnej sytuacji. Organizowała wykłady i konferencje, zbierała książki na temat problemów społecznych i gospodarczych, prowadziła szkolenia, robiła sondaże wśród mieszkańców. W ostatnich miesiącach wojny wróciła do Westminsteru.