mały|240px|Shunman Kubo, Kwiaty kamelii, netsuke i pieczęć, surimono, technika ślepego tłoczenia, Metropolitan Museum of Art
– specjalna forma japońskiego drzeworytu, odbitka drzeworytnicza, forma druku okolicznościowego wykonywana na specjalne zamówienie.
Surimono wydawane były w niewielkim nakładzie, na bardzo dobrym papierze, odbite przy pomocy różnych, kosztownych technik, zwykle w formacie 20x17 cm. Nad powstaniem surimono pracowało trzech mistrzów. Pierwszy, malarz na cienkiej bibułce rysował tuszem projekt, zaznaczał też propozycje kolorów. Następnie drzeworytnik przykładał rysunek licem do drewnianego klocka (przeważnie z drzewa wiśniowego) i nacinał zaznaczone linie. Do każdego koloru powstawał osobny klocek. Trzeci mistrz, drukarz nanosił kolory i odbijał po kolei na papierze. Do deski pokrytej farbą przykładał zwilżony arkusz papieru wzdłuż wyrytych znaków i dociskał go kolistymi ruchami przy pomocy narzędzia zwanego baren (krążek z papierowego sznurka owinięty liściem bambusa). Przy wytwarzaniu surimono stosowano różne techniki, które wzbogacały efekt końcowy. Malowano laką, prószono złotem, srebrem, sproszkowaną miką na pomalowaną klejem powierzchnię. Używano też techniki tzw.