W XX-leciu międzywojennym powstało wiele powieści. W tych czasach tworzyli między innymi Hendrik Bulthuis, Jean Forge, Edmond Privat i Julio Baghy. Powstała wtedy także gazeta Heroldo de Esperanto. Pierwsza powieść napisana w języku esperanto po II wojnie światowej to Kredu Min, Sinjorino! autorstwa Cezaro Rossetiego. W 1926 opublikowano Biblię. W 1933 ukazała się encyklopedia Enciklopedio de Esperanto, która jest zbiorem informacji o ruchu esperanckim. W latach 50. i 60. XX wieku tworzyli między innymi Raymond Schwartz oraz Reto Rossetti. W latach 70. i 80. opublikowano najwięcej powieści w języku esperanto, tworzyli je między innymi Claudie Piron, Christian Decklerck, Corrado Tavanti i Iston Nemere, poezje tworzyła wtedy między innymi Marjorie Boulton. Powstały wtedy też powieści detektywistyczne. W 1979 powstał miesięcznik Monato.
Na przełomie XX i XXI wieku powstało wiele książek dla dzieci (między innymi Arne, la ĉefido). Tworzyli wtedy między innymi William Auld (pierwszy pisarz esperancki nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury), Vinko Ošlak i Ronald Cecil Gates.