Bernard Jancewicz (ur. 15 maja 1943 we Wrocławiu, zm. 16 maja 2021 tamże) – polski fizyk teoretyczny i działacz społeczny, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.

Życiorys Według aktu urodzenia urodził się 15 maja 1943 r. we Wrocławiu, jednak prawdopodobnie urodził się w centralnej Polsce i został przez Niemców odebrany rodzicom w celu germanizacji. Do 1948 r. mieszkał w sierocińcu w Świdnicy, po czym został adoptowany przez polską rodzinę. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu, w tym czasie był też działaczem Związku Harcerstwa Polskiego.

W młodości interesował się fotografią i brał udział w konkursach fotograficznych. Od 1961 do 1966 r. studiował na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1966 r. pracował na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1974 r. uzyskał na podstawie pracy Operatory położenia i ich wektory własne w relatywistycznej teorii kwantowej napisanej pod kierunkiem Jana T. Łopuszańskiego stopień doktora, w 1992 r. habilitował się na podstawie pracy Wielowektory i algebra Clifforda w elektrodynamice. Zawodowo był związany z Wydziałem Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego, od 1996 r. był profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego. Pełnił także funkcję prodziekana Wydziału Fizyki i Astronomii UWr (2002–2005), zastępcy dyrektora ds.