Zawód zakazany (także: zawód kalający, zawód brudzący) – zawód sprzeczny z zasadami życia, w jakich funkcjonują Romowie () i nie wykonywany przez tę narodowość, ewentualnie wykonywany w ograniczonym zakresie.
Podstawową kategorią, na podstawie której klasyfikuje się zawód jako kalający lub niekalający, jest czystość (, – czyści / , – nieczyści), bardzo istotna dla Romów. Nie mogą oni wykonywać takich prac, które narażają ich na złamanie normy czystości – tzn. na skalanie (). Przyczyną wytworzenia się takich norm było dawne życie wędrowne w taborach. Przodkowie Romów opuścili Indie w wyniku wojen VIII–X wieku pomiędzy muzułmańskimi najeźdźcami a Radźputami. Zależnie od hipotezy Romowie sami stanowili wojsko najemne albo jego obsługę techniczną (zaopatrzenie, rozrywka, usługi rzemieślnicze), która podążała za armiami, a w późniejszym okresie zaczęła migrację na zachód. Aby zachować życie i zdrowie, należało ściśle rozdzielić czynności „brudne” od „czystych”. Zapewniało to higienę i unikanie chorób, co przekładało się wprost na przetrwanie. Podział ten dotyczył również sfery moralności i zachowań. Definiował przyzwoitość, narzucał formę ubioru, a także sposoby kontaktów między płciami. Zapewniał trwałość związków i rodzin, ochronę własnej grupy, jak również cementował lojalność wewnętrzną jako remedium na zagrożenia zewnętrzne.