Ważną cechą predestynującą zawód do określenia jako zaniechany była też konieczność wykonywania go w sposób ciągły w jednym miejscu (związane z rolnictwem, spora część zawodów rzemieślniczych), bo kłóciłyby się z kulturowym zakazem osiedlania społeczności. Po zaniechaniu przez większość Romów życia taborowego normy nie wygasły i nadal obowiązują.
Zawody kalające dzieli się na dwie grupy: thumb|200px|Pielęgniarz: jeden z zawodów zakazanych dla Romów prace, których wykonywanie oznacza współpracę z aparatem państwowym oraz wymiarem sprawiedliwości (policją, strażami gminnymi, sądownictwem czy systemem penitencjarnym) – naruszają one normę lojalności, ponieważ mogłoby dojść do sytuacji donoszenia na Romów przed nieromskim organem lub karania jednych Romów przez innych w imieniu państwa, prace, w których ma się kontakt z brudem, nieczystościami, przede wszystkim zaś z nieczystościami ciała lub zwłokami (np. palacz, grabarz, hydraulik, śmieciarz, zamiatacz, sprzątacz, konserwator zieleni, lekarz, pielęgniarka, położna, salowa, higienistka, stomatolog) – osoba wykonująca taki zawód wykluczana jest z reguły ze społeczności romskiej.