Do 1934 roku banknoty funta nowozelandzkiego emitowane były przez prywatne banki (pierwszy raz banknot został wyemitowany w marcu 1840 roku przez Union Bank of Australia). W latach 1852–1856 jedynym emitentem emitującym banknoty funta nowozelandzkiego był Colonial Bank of Issue. W 1934 roku Bank Rezerwy Nowej Zelandii został jedynym emitentem banknotów; później bank wprowadził do obiegu banknoty o nominałach dziesięciu szylingów oraz jednego, pięciu oraz pięćdziesięciu funtów nowozelandzkich. W 1940 roku dodano banknot o nominale 10 funtów nowozelandzkich. W latach 30 XX wieku funt nowozelandzki borykał się z dużymi problemami, czego skutkiem była jego dewaluacja. W 1948 roku doszło do rewaluacji funta nowozelandzkiego względem funta szterlinga. W latach 50. XX wieku powrócił temat zastąpienia funta nowozelandzkiego nową walutą opartą na systemie dziesiętnym. Wśród propozycji nazwy nowej waluty znajdowały się między innymi zeal i kiwi. Ostatecznie funt nowozelandzki został zastąpiony przez dolara nowozelandzkiego w 1967 roku (starego jednego funta nowozelandzkiego można było wymienić na dwa nowe dolary nowozelandzkie).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gospodarka Nowej Zelandii Kategoria:Funt (waluta) Kategoria:Historyczne jednostki monetarne Australii i Oceanii