Z doktrynalnego punktu widzenia sposób, w jaki bohaterowie Księgi Mormona wypowiadali te słowa, pozostał nieznany pierwszemu mormońskiemu przywódcy.

Na kartach Księgi Mormona Znalazły się wśród dwunastu zwierząt wprost wymienionych w Księdze Mormona. Na kartach tejże mormońskiej świętej księgi pojawiają się w wersie dziewiętnastym dziewiątego rozdziału Księgi Etera. Z zawartego w niej zapisu nie da się wyłuskać zbyt wielu informacji na ich temat, poza tym, iż miały być uznawane za szczególnie przydatne człowiekowi, obok wymienionych w tym samym wersecie słoni. Niektórzy komentatorzy wnioskują z tego, że mogły być udomowione, inni, spoglądając na szerszy kontekst, wyciągają wniosek dokładnie przeciwny. John Sorenson twierdził, że musiały osiągać znaczne rozmiary. Postulowano spełnianie przez nie roli zwierząt jucznych. Hugh Nibley sugerował, że mogły stanowić źródło pożywienia dla Jeredytów.