W mormońskiej teologii oraz w badaniach nad Księgą Mormona thumb|Niektórzy autorzy widzieli w kurelom i kumom południowoamerykańskie lamy Istnienie kurelomów i kumomów nie znalazło potwierdzenia w źródłach zewnętrznych. Od dawna są niemniej obiektem spekulacji. Wspominał o nich już jeden z wczesnych mormońskich apostołów Orson Pratt w kazaniu z 1868. Badacze związani z Kościołem Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich podejmowali również próby identyfikacji tych zwierząt. Przyjmuje się, jakoby miały przynależeć do gatunków rodzimych dla zamieszkanego przez Jeredytów starożytnego kontynentu amerykańskiego. Zwraca się również uwagę na to, iż w procesie określanym mianem tłumaczenia Księgi Mormona Joseph Smith nie znalazł dlań słowa w języku angielskim. Z uwagi na ten fakt czasem wspomina się o lamach i alpakach, w kontekście starań, by umieścić je w środowisku amerykańskim, udomowionych przez miejscową amerykańską ludność przed odpowiednio 4500–4000 lat i 6500–5500 lat formami gwanako2. Llama, s. 236–238 w: i wikunii4. Alpaca, s. 240–243 w: . Łączono je również, bez większego przekonania, z wielbłądami i niedźwiedziami.