Był głównym autorem statutu UEA.
Był założycielem i przewodniczącym Internacia Esperanto-Asocio de Juristoj, organizacji zrzeszającej prawników esperantystów (1957).
Na skutek krytyki jego działań, Lapenna w 1974 zrezygnował z przewodniczenia UEA i zrzekł się tytułu honorowego członka UEA.
Swoją działalność na rzecz esperanta kontynuował w ruchu Neŭtrala Esperanto-Movado (Neutralny Ruch Esperancki, NEM), gdzie między innymi był współzałożycielem Internacia Centro (Centrum Międzynarodowego) i redaktorem gazety Horizonto (organu NEM).
Wybrane dzieła w języku esperanto Lapenna był autorem około 300 broszur i informatorów esperanckich wydawanych w ramach Centrum Badań i Dokumentacji oraz około 1500 artykułów o esperanto i w esperanto. Pisał książki w 6 językach. Wśród jego dzieł w języku esperanto są: Retoriko (1950) Aktualaj problemoj de nuntempa internacia jaro (1952) La internacia lingvo (1954) Elektitaj paroladoj kaj prelegoj (1966) Por pli efika informado (1974) Esperanto en prespektivo (współredakcja Ulrich Lins i Tazio Carlevaro 1974) Kritikaj studoj defende de Esperanto (1987)
Przypisy
Kategoria:Esperantyści Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1987