mały|Drzewo poświęcone O. Šimaitė w Jad Waszem Ona Šimaitė (ur. 6 stycznia 1894 w Okmianach, zm. 17 stycznia 1970) – litewska pisarka i bibliotekarka, która wykorzystała fakt pracy na Uniwersytecie Wileńskim, by ratować Żydów z getta w Wilnie. Została uznana za Sprawiedliwą wśród Narodów Świata.
Życiorys Przyszła na świat w biednej rodzinie. W wieku 8 lat wyjechała z rodzicami do Rygi, gdzie ukończyła szkołę podstawową i gimnazjum. Wraz z wybuchem I wojny światowej rodzina ewakuowała się do Rosji.
W latach 1914–1919 studiowała pedagogikę na Uniwersytecie Moskiewskim. Uczęszczała na wykłady na Wydziale Prawa. Pracowała jako wychowawczyni bezdomnych dzieci w różnych placówkach pedagogicznych.
Choć była gorliwą katoliczką, m.in. w wyniku wydarzeń w Rosji porzuciła wiarę. Określała się jako ateistka i anarchistka.
W 1922 wróciła na Litwę. Zamieszkała w Kownie. W latach 1922–1924 pracowała jako nauczycielka w żydowskiej szkole podstawowej.
W 1924 rozpoczęła studia humanistyczne na Uniwersytecie Kowieńskim. Przyjaźniła się z lewicowymi pisarzami lewicowymi, m.in. z Kazysem Borutą.