Potem przez cztery miesiące przebywała w obozach koncentracyjnych w Dachau i Leudelange. Niewiele mówiła o pobycie w obozie koncentracyjnym, a niektórzy badacze wątpią, że tam była.
Po wyzwoleniu obozu w Leudelange we wrześniu 1944 nie wróciła na Litwę. Ciężko chora, wraz z innymi więźniami uwolnionymi przez amerykańskich żołnierzy, znalazła się w obozie dla internowanych w La Courtine w Nowej Akwitanii. Potem pracowała w zmywalni i stołówce w Tuluzie, a po przeprowadzce do Paryża, w którym mieszkała do 1953, zarabiała na praniu i szyciu lalek. Wreszcie dostała pracę w bibliotece. Pobierała niewielki zasiłek, rekompensatę za czas spędzony w obozie koncentracyjnym, o który aplikowała za namową znajomych. Pracowała w bibliotekach prywatnych. Utrzymywała kontakty z najważniejszymi bibliotekami litewskimi i światowymi. Dzięki temu sprowadzała do Paryża książki wydane na Litwie, a na Uniwersytet Wileński i do Litewskiej Biblioteki Narodowej wysłała publikacje głównie w języku francuskim i inne materiały.