Józef Landau (ur. 29 kwietnia 1877 w Łodzi, zm. 12 lutego 1944 w Radości) – chemik, fabrykant, wolnomularz, członek B’nasi B’rith.
Życiorys Urodził się w przemysłowo-kupieckiej rodzinie Salomona i Heleny z Korngoldów (zm. 1927). W 1894 r. ukończył naukę w Wyższej Szkole Zawodowej w Łodzi. W latach 1894–1898 studiował na Politechnice w Charlottenburgu, a następnie do 1900 r. na Uniwersytecie w Berlinie, gdzie w 1900 r. pod opieką naukową K. Liebermanna obronił pracę doktorską nt. węglików krzemu. W późniejszym okresie również uzyskał tytuł docenta, pisząc pracę u tego samego promotora naukowego. Działalność naukową kontynuował na Sorbonie i Collège de France, gdzie pracował pod kierunkiem prof. Henriego Moissana. W 1907 r. stał się właścicielem fabryki na Borowym Polu, nieopodal Zawiercia. Przyczynił się do utworzenia Towarzystwa Zakładów Chemicznych Strem w Warszawie, których był współwłaścicielem, w których pełnił funkcję dyrektora i członka zarządu do 1939 r.