Był współzałożycielem Międzynarodowego Syndykatu Producentów Kleju Epidos, z siedzibą w Zurychu, Był członkiem prezydium Związku Zawodowego Wielkiego Przemysłu Chemicznego Państwa Polskiego, a od 1927 r, Związku Przemysłu Chemicznego Rzeczypospolitej Polski, którego w latach 1921–1935 był prezesem, a następnie do 1939 wiceprezesem.

Z ramienia Związku Przemysłu Chemicznego był od 1921 r. uczestnikiem zebrań Société de la Chimie Industrielle oraz działał w Moissan de la Chimie. Był także członkiem rady Centralnego Związku Przemysłu Polskiego. Od 1928 r. pełnił funkcję radcy Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie, następnie od 1935 r. należał do zgromadzenia okręgowego Izby i pełnił funkcję sędziego Sądu Kartelowego. W 1936 r. w wyniku zaproszenia francuskiego ministra przemysłu i handlu przebywał we Francji jako członek delegacji przemysłowców polskich. Od 19 marca 1927 r. należał Stowarzyszenia Humanitarnego Braterstwo B’nasi B’rith w Warszawie. Wstąpił także do wolnomularstwa polskiego, w którym przybrał imię zakonne Szczęsny Prawdzic. Początkowo należał do warszawskiej loży Wolność Przywrócona, a w późniejszym okresie przeszedł do założonej w 1935 r. w Krakowie loży Przesąd Zwyciężony, a później do sosnowieckiej loży Staszic, w której pełnił rolę w latach 1937–1938 Czcigodnego.