Przytulia wydłużona (Galium elongatum C.Presl) – gatunek rośliny należący do rodziny marzanowatych. Występuje w całej Europie, w basenie Morza Śródziemnego i w zachodniej Azji, sięgając po Iran. W Polsce gatunek określany jest jako rzadki, ale spotykany na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Roślina bagienna.
Morfologia thumb|left|180px|Fragment kwiatostanu thumb|left|180px|Kwiaty thumb|left|180px|Okółek liści thumb|left|180px|Kanciasta łodyga Pokrój Roślina o silnej łodydze osiągającej od 30 do 100 cm długości, czasem nawet dłuższej. W dole z kłączem, z którego w węzłach wyrastają korzenie przybyszowe. Rozwijają się one także w zanurzonej, dolnej części łodygi. Łodyga jest wyraźnie czterokanciasta, z kantami uwypuklonymi i białawymi, szorstka – ze szczecinkami skierowanymi do podstawy łodygi. Pędy po zasuszeniu czernieją.
Liście Wyrastają w okółkach, po 4, 5 lub 6. Równowąskopodługowate lub odwrotnie jajowatolancetowate (najszersze powyżej połowy), cienkie, o długości zazwyczaj od 20 do 40 mm (rzadko nieco krótsze lub dłuższe) i szerokości 3–4 mm.