Na szczycie zaokrąglone lub tępe, u dołu zwężające się, od spodu nieco szorstkie z powodu rzadkich szczecinek na nerwie głównym.
Kwiaty Nieliczne, zebrane w luźną wiechę wyrastającą na szczycie łodygi, z silnie odstającymi odgałęzieniami kwiatostanu osiągającymi do ok. 10 cm długości. Osadzone na grubych szypułkach o długości 3–4,5 mm. Korona biała o średnicy 3,5–4,5 mm, 4–krotna. Pręciki z czerwonymi pylnikami.
Owoce Kuliste rozłupki o średnicy 1,4–1,6 mm. Gatunki podobne W Europie Środkowej na siedliskach bagiennych rośnie kilka gatunków o białych kwiatach i szorstkich pędach. Przytulia lepczyca G. rivale i bagienna G. uliginosum różnią się jajowatymi owocami oraz liśćmi ostro zakończonymi, z ostrzem. Przytulia błotna G. palustre jest wiotka, mniejsza, z łodygą bez białawych kantów, z liśćmi znacznie mniejszymi (zwykle do 1,2, rzadko do 2 cm długości).
Biologia i ekologia thumb|Przytulia wydłużona rosnąca wzdłuż rowu Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia, czasem też we wrześniu. Występuje na brzegach wód stojących i na bagnach. Uznawany jest za gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Magnocaricion. Liczba chromosomów 2n = 88, 96.
Przypisy
Kategoria:Marzanowate