Stanisław Horwatt (ur. 18 maja 1895 w Chabnem, zm. 17 września 1939 w Lublinie) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 18 maja 1895 w rodzinnym majątku Chabne, w ówczesnym powiecie radomyskim guberni kijowskiej, w rodzinie Stanisława Mariana Konstantego i Zofii z Narkiewiczów-Jodko. Uczył się w prowadzonej przez zakonników szkole w Maredsous w Belgii, gdzie w 1914 zdał egzamin dojrzałości. Jesienią 1914, po kilkutygodniowym pobycie w Anglii, wrócił do rodzinnego majatku i rozpoczął praktykę rolną.

W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 3 Pułku Ułanów. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w macierzystym pułku jako oficer zawodowy. W latach 1923–1924 był przydzielony z macierzystego pułku na stanowisko oficera ordynansowego generała Józefa Rybaka początkowo jako I zastępcy szefa Sztabu Generalnego, a następnie dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu nad Bugiem. Z dniem 2 listopada 1927, po złożeniu egzaminu wstępnego z „dobrym postępem” i odbyciu stażu liniowego, został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu 1927/29 z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów kawalerii. 2 kwietnia 1929 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 i 18. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.