Ġużè (Joseph) Damato (ur. 13 grudnia 1886 w Safakisie, zm. 25 maja 1963 w Attardzie) – maltański architekt, który zaprojektował szereg kościołów i innych budynków kościelnych w XX wieku. Był pionierem stosowania żelbetu na Malcie, a do jego najbardziej znanych dzieł należą kościół Chrystusa Króla w Paoli, kościół św. Jana Chrzciciela w Xewkiji i kościół Karmelitów w Valletcie. Niektóre z zaprojektowanych przez niego budynków zostały ukończone dopiero kilkadziesiąt lat po jego śmierci.
Życiorys Damato urodził się 13 grudnia 1886 w Safakis, ówczesnej Tunezji Francuskiej jako syn maltańskich emigrantów. Studiował w De La Salle Brothers w Safakis, w młodym wieku zajmował się szkutnictwem, które było jego rodzinnym biznesem. W wieku 19 lat przeniósł się na Maltę i tam założył własną firmę.
Później studiował architekturę morską w Torre Annunziata we Włoszech. Pomimo braku formalnych kwalifikacji architekta, jego pasją było projektowaniem obiektów sakralnych. Nie pobierał opłat za projektowanie kościołów, a inni architekci musieli podpisywać jego prace, ponieważ formlnie nie miał kwalifikacji. Damato wykorzystywał żelbet w swoich projektach kościelnych po tym, jak zapoznał się z tym materiałem podczas studiów we Włoszech.